 |
A&D SERIES 5: COSMOPOLITAN LIVING Glenn Sestig
In zekere zin wel. De meeste van de interieurontwerpen die hij tot heden heeft gerealiseerd hebben immers minstens twee gemeenschappelijke kenmerken. Het eerste en meest belangrijke kenmerk – de ruggegraat van al zijn projecten – vormt de uiterste nauwkeurigheid, de rigueur in zijn werk. De architecturale lijn, de verhoudingen, het perspectief, de relatie tussen de oppervlakken : alle zijn ze opgebouwd met een meesterschap dat de voorafgaande reflectie erover lijkt te doen vergeten. Deze rigueur laat Glenn Sestig toe zich op het essentiële te richten, waarop dan het persoonlijke karakter van elke realisatie wordt geënt. In dit opzicht is ook het grote adaptatietalent van de architect gedurende dit eerste decennium van zijn werk opmerkelijk : op vraag van de klant renoveerde hij een stadswoning voor estheten, maar hij transformeerde ook een voormalig bankgebouw met spectaculaire volumes tot een modetempel. Met dit essentialisme als verworvenheid bespeelt Glenn Sestig ook op magistrale wijze een ander register dat hem karakteriseert : dat van de elegantie, het raffinement. Dit kenmerk bestaat uit meerdere aspecten. Het meest zichtbare is zijn voorliefde voor zeer exclusief meubilair en objecten die vaak gecombineerd worden met kunstwerken.Het tweede aspect resulteert uit de materialenkeuze en hun vertaling naar een plaats zonder voorafgelijnd schema. Eén van de vele voorbeelden : het gebruik van Marokkaanse tadellakt voor het bekleden van de gewelven in de privé-club Molotov, gevestigd in een epoque gebouw. Dit werken met materialen kan niet losgekoppeld worden van de kleurkeuze en het lichtspel, omdat deze integraal deel uitmaken van de grondstof waaruit het gros van zijn volumes zijn opgebouwd. Maar – en dit is ongetwijfeld het aspect dat Glenn Sestig het nauwst aan het hart ligt – dit raffinement berust eveneens op een kosmopolitische visie op de leefwereld waarin eenieder zich beweegt. Hollywood, Latijns-Amerika, China of Japan, Afrika, ... komen beurtelings aan bod in zijn projecten, als referentie aan een bepaalde weeftechniek, de imaginaire sfeer van een salon waar de tango wordt gedanst, de glamoureuze boudoir van een star uit de jaren 1930 ... Maar vergist men zich niet : deze referenties vormen geen conventies en zijn nooit voor de hand liggend. Ze worden gedistilleerd uit de kunst van het moment : een virtuositeit die we ook sensualiteit zouden kunnen noemen. Er bestaat dus wel degelijk een vormentaal, een stijl Glenn Sestig. Vandaag vindt men deze op grotere schaal terug in zijn eerste meubelcreaties, zijn objecten en vooral zijn verlichtingsontwerpen zoals de Regard lamp, ontwikkeld en verdeeld door Kreon én een internationaal succes in de modewereld. Een nieuwe klassieker is ongetwijfeld geboren, gebaseerd – net zoals het geheel van zijn eerste projecten – op de strenge lijn en het geraffineerde karakter van het object. |